لهجه‌ات را حذف نکن؛ مدیریتش کن!

من، بهرام درخشانزاده، خودم روزی لهجه بسیار شدیدی داشتم. وقتی وارد دانشگاه شدم، فارسی معیار صحبت کردن برایم ساده نبود. نه اینکه فارسی بلد نباشم؛ می‌فهمیدم، می‌خواندم و می‌نوشتم. اما در گفتار روزمره، همیشه با لهجه محلی خودمان صحبت کرده بودم.

سال اول دانشگاه، برای انتخاب اتاق خوابگاه به مشکلی برخورده بودم. رفتم پیش سرپرست خوابگاه تا موضوع را توضیح بدهم. چند دقیقه کامل درباره مشکلم صحبت کردم و توضیح دادم چه اتفاقی افتاده و چه کمکی لازم دارم.

همان‌جا فهمیدم در تمام مدتی که من داشتم درباره مسئله‌ام حرف می‌زدم، ذهن او بیشتر درگیر لهجه من شده بود تا خود پیام من.

این تجربه باعث شد بفهمم حتی اگر حرف ما درست، منطقی و مهم باشد، اگر شیوه بیان ما توجه مخاطب را از پیام منحرف کند، ارتباط کامل شکل نمی‌گیرد.